Στείρωση σκύλου: πότε πρέπει να γίνεται και γιατί
Οφέλη, κίνδυνοι και σωστή ηλικία ανάλογα με το μέγεθος και τη φυλή: τι να ζυγίσεις με τον κτηνίατρο πριν τη στείρωση του σκύλου σου και πώς να μείνει σε φόρμα.
Ενημερώθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2026 · 4 λεπτά ανάγνωσης

Για πολύ καιρό η συμβουλή ήταν απλή: στείρωση σε κάθε σκύλο γύρω στους 6 μήνες. Σήμερα οι κτηνίατροι είναι πιο επιφυλακτικοί, γιατί η σωστή απόφαση και η κατάλληλη ηλικία εξαρτώνται από το φύλο, το μέγεθος, τη φυλή και τον τρόπο ζωής του σκύλου σου. Δες τι χρειάζεται να γνωρίζεις πριν το συζητήσεις με τον δικό σου.
Τι περιλαμβάνει η επέμβαση
- Στα θηλυκά (ωοθηκηρεκτομή ή ωοθηκυστερεκτομή): αφαιρούνται οι ωοθήκες, με ή χωρίς τη μήτρα. Και οι δύο τεχνικές εφαρμόζονται στην Ευρώπη.
- Στα αρσενικά (ευνουχισμός): αφαιρούνται και οι δύο όρχεις.
Και οι δύο επεμβάσεις γίνονται με γενική αναισθησία και ο σκύλος σου συνήθως επιστρέφει σπίτι την ίδια μέρα. Η επέμβαση είναι μόνιμη και η ανάρρωση απαιτεί 10 έως 14 ημέρες ηρεμίας.
Τα οφέλη
Για τα θηλυκά:
- τέλος στους οίστρους και καμία ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη·
- κανένας κίνδυνος πυομήτρας, μιας λοίμωξης της μήτρας που είναι συχνή σε μεγαλύτερα αστείρωτα θηλυκά και μπορεί να αποβεί μοιραία·
- τέλος στις ψευδοκυήσεις·
- πιθανώς μειωμένος κίνδυνος όγκων μαστού όταν η στείρωση γίνεται σε νεαρή ηλικία, αν και αυτή η προστατευτική δράση θεωρείται πλέον λιγότερο τεκμηριωμένη απ' ό,τι πιστευόταν παλαιότερα.
Για τα αρσενικά:
- κανένας όγκος στους όρχεις και λιγότερα ορμονικά προβλήματα του προστάτη με την ηλικία·
- συχνά λιγότερες αποδράσεις για θηλυκά σε οίστρο, λιγότερο μαρκάρισμα με ούρα και λιγότερο καβαλίκεμα.
Μια διευκρίνιση για τη συμπεριφορά: ο ευνουχισμός επηρεάζει μόνο συμπεριφορές που οφείλονται στις ορμόνες του φύλου. Δεν αντικαθιστά την εκπαίδευση και δεν ηρεμεί έναν ζωηρό νεαρό σκύλο. Σε φοβικούς ή αγχώδεις σκύλους μπορεί μάλιστα να επιδεινώσει την κατάσταση. Αν η συμπεριφορά είναι ο κύριος λόγος που το σκέφτεσαι, μίλα πρώτα με τον κτηνίατρό σου.
Οι κίνδυνοι και τα μειονεκτήματα
- Αναισθησία και χειρουργείο: ο κίνδυνος είναι χαμηλός σε έναν υγιή σκύλο, αλλά ποτέ μηδενικός. Ο προεγχειρητικός έλεγχος αποτελεί ρουτίνα.
- Αύξηση βάρους: η πιο συχνή συνέπεια, η οποία όμως προλαμβάνεται (δες παρακάτω).
- Ακράτεια ούρων στα στειρωμένα θηλυκά: αφορά μια μειοψηφία, συχνότερα μεγαλόσωμους σκύλους, μερικές φορές χρόνια μετά, και συνήθως αντιμετωπίζεται φαρμακευτικά.
- Αρθρώσεις και ορισμένοι καρκίνοι: σε αρκετές μεγαλόσωμες φυλές, μελέτες έχουν συνδέσει τη στείρωση πριν την ολοκλήρωση της ανάπτυξης με περισσότερες παθήσεις των αρθρώσεων, όπως ρήξη χιαστού συνδέσμου ή δυσπλασία ισχίου, καθώς και με υψηλότερο κίνδυνο ορισμένων καρκίνων. Η επίδραση διαφέρει πολύ από φυλή σε φυλή.
- Αλλαγές στο τρίχωμα σε ορισμένες μακρύτριχες ή μεταξένιες φυλές, οι οποίες είναι καθαρά αισθητικές.
Η σωστή ηλικία εξαρτάται από τον σκύλο σου
Δεν υπάρχει μία ηλικία για όλους. Μερικά γενικά ορόσημα:
- Μικρόσωμοι σκύλοι: συχνά από περίπου 6 μηνών.
- Μεγαλόσωμες και γιγαντόσωμες φυλές: οι κτηνίατροι συχνά συνιστούν αναμονή μέχρι να ολοκληρωθεί η ανάπτυξη, γύρω στους 12 έως 18 μήνες, μερικές φορές έως τα 2 χρόνια.
- Θηλυκά: πριν ή μετά τον πρώτο οίστρο; Κάθε επιλογή έχει πλεονεκτήματα ανάλογα με το μέγεθος και τη φυλή, και είναι μια απόφαση που παίρνεις μαζί με τον κτηνίατρό σου. Η επέμβαση γενικά αποφεύγεται κατά τη διάρκεια του οίστρου και προγραμματίζεται συχνά 2 έως 3 μήνες μετά.
- Αρσενικά με όρχι που δεν έχει κατέβει: συνιστάται η αφαίρεση, επειδή ένας κρυψόρχις έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξει καρκίνο.
- Ενήλικοι σκύλοι: η στείρωση παραμένει εφικτή σε οποιαδήποτε ηλικία, εφόσον ο σκύλος είναι υγιής.
Οι πρακτικές διαφέρουν επίσης από χώρα σε χώρα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, η στείρωση είναι ρουτίνα, ενώ σε μέρη της βόρειας Ευρώπης οι υγιείς σκύλοι σπανίως στειρώνονται συστηματικά και η νομοθεσία μπορεί ακόμα και να το περιορίζει. Οι πρόσφατες διεθνείς κτηνιατρικές οδηγίες προκρίνουν την εξατομικευμένη απόφαση αντί ενός ενιαίου κανόνα για όλους τους σκύλους.
Οι εναλλακτικές
- Για τα αρσενικά: ένα ορμονικό εμφύτευμα που τοποθετείται υποδόρια από τον κτηνίατρο λειτουργεί ως προσωρινός, αναστρέψιμος ευνουχισμός για αρκετούς μήνες. Είναι ένας καλός τρόπος να δεις τα αποτελέσματα πριν αποφασίσεις το χειρουργείο.
- Για τα θηλυκά: υπάρχουν ορμονικές θεραπείες που καταστέλλουν τον οίστρο, αλλά ενέχουν κινδύνους, όπως πυομήτρα και όγκους μαστού, και δεν αποτελούν μακροπρόθεσμη λύση.
- Η μη στείρωση είναι επίσης μια απολύτως θεμιτή επιλογή, αν μπορείς να διαχειρίζεσαι τους οίστρους και να αποτρέπεις με ασφάλεια το ζευγάρωμα. Για ένα θηλυκό, αυτό σημαίνει να γνωρίζεις τα συμπτώματα της πυομήτρας.
Μετά: έχε το νου σου στη ζυγαριά
Μετά τη στείρωση, οι ενεργειακές ανάγκες μειώνονται ενώ η όρεξη συχνά αυξάνεται. Η αύξηση βάρους δεν είναι αναπόφευκτη αν δράσεις από την αρχή:
- ρώτησε τον κτηνίατρό σου πώς να προσαρμόσεις τη μερίδα ή αν πρέπει να αλλάξεις σε τροφή για στειρωμένους σκύλους, χωρίς να περιμένεις τα πρώτα επιπλέον κιλά·
- ζύγιζε τον σκύλο σου κάθε μήνα τον πρώτο χρόνο·
- διατήρησε την καθημερινή άσκηση και υπολόγιζε τις λιχουδιές μέσα στην ημερήσια μερίδα.
Θα πρέπει πάντα να μπορείς να νιώθεις εύκολα τα πλευρά του σκύλου σου κάτω από ένα λεπτό στρώμα λίπους.
Πώς βοηθάει η Medika πριν και μετά
Καταγράφοντας τις ημερομηνίες οίστρου του σκύλου σου στη Medika, εσύ και ο κτηνίατρός σου μπορείτε να επιλέξετε την κατάλληλη στιγμή για την επέμβαση. Μετά, την καταχωρείς στις Επισκέψεις στον κτηνίατρο μαζί με τις οδηγίες που σου δόθηκαν, φυλάς τη συνταγή στα Ιατρικά έγγραφα και ενημερώνεις την κατάσταση στείρωσης στο προφίλ. Και με μια μέτρηση βάρους κάθε μήνα, το γράφημα Βάρους δείχνει με μια ματιά αν η καμπύλη αρχίζει να ανεβαίνει.
Αυτό το άρθρο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά τη συμβουλή κτηνιάτρου. Αν έχεις οποιαδήποτε αμφιβολία για την υγεία του ζώου σου, συμβουλεύσου έναν επαγγελματία.


