Herhalingsvaccins volwassen hond: welke en hoe vaak?

Elk jaar of om de drie jaar? Ontdek welke herhalingsvaccins je volwassen hond echt nodig heeft, wat afhangt van levensstijl en wat titeren inhoudt.

Je hond heeft de puppyentingen gehad en rond zijn eerste verjaardag een eerste herhaling gekregen. En nu? Niet elk vaccin hoeft elk jaar opnieuw, maar sommige wel. Zo begrijp je de herinnering die je van de dierenarts ontvangt.

Waarom herhalingen nog steeds nodig zijn

De bescherming van een vaccin duurt niet eeuwig, en de duur verschilt per ziekte. Vaccins gemaakt van levende, verzwakte virussen (hondenziekte, hepatitis, parvovirus) zorgen voor een stevige immuniteit die jaren aanhoudt. Vaccins tegen bacteriën, zoals leptospirose, beschermen veel korter: ongeveer een jaar.

Het schema voor een volwassen hond combineert daarom twee ritmes. Het doel is om elk vaccin precies zo vaak als nodig te geven, en niet vaker.

Elke drie jaar: de basisvaccins tegen virussen

De vaccins tegen hondenziekte, besmettelijke leverziekte (hepatitis) en het parvovirus vormen de basis en worden voor elke hond aanbevolen. Zodra de puppyserie en de eerste herhaling (tussen 6 maanden en 1 jaar) achter de rug zijn, raden internationale veterinaire richtlijnen aan om ze niet vaker dan eens in de 3 jaar te herhalen.

Het exacte interval hangt af van het gebruikte product en de lokale richtlijnen: je dierenarts vertelt je precies wat voor jouw hond geldt.

Elk jaar: leptospirose

Leptospirose is een bacteriële aandoening die wordt verspreid via de urine van knaagdieren en via stilstaand water: plassen, vijvers, sloten. De ziekte kan ernstige schade aan nieren en lever veroorzaken en is ook besmettelijk voor mensen. Dit vaccin behoort in het grootste deel van Europa tot de basis en omdat de bescherming snel afneemt, is de herhaling jaarlijks.

Daarom gaan de meeste volwassen honden toch elk jaar naar de dierenarts voor een vaccinatie, ook al bevat de injectie niet elke keer hetzelfde: meestal twee jaar achter elkaar alleen leptospirose, en het derde jaar leptospirose samen met de virale basisvaccins.

Die jaarlijkse afspraak is meteen een algehele gezondheidscheck: gewicht, gebit, hart, eventuele knobbeltjes en alle vragen die je sinds het vorige bezoek hebt bewaard. Het is zeker de moeite waard om te gaan, zelfs in een jaar waarin er weinig vaccins op de planning staan.

Vaccins afhankelijk van de levensstijl

Andere vaccins worden toegevoegd op basis van wat je hond doet en waar hij komt:

  • Kennelhoest: voor honden die naar een pension gaan, naar de dagopvang, een hondenschool of shows bezoeken, of simpelweg veel andere honden ontmoeten. Veel pensions stellen dit verplicht.
  • Rabiës (hondsdolheid): verplicht om de grens over te steken binnen de Europese Unie, en in sommige landen verplicht voor alle honden. Voor reizen moet de herhaling worden gegeven vóór de vervaldatum die in het paspoort staat; anders geldt er opnieuw een wachttijd van 21 dagen.
  • De ziekte van Lyme: voor honden die veel worden blootgesteld aan teken. Dit komt bovenop de gewone tekenpreventie, nooit in plaats daarvan.
  • Leishmaniose: voor honden die wonen in of reizen naar gebieden waar zandvliegjes voorkomen, met name rond de Middellandse Zee. Ook dit is een aanvulling op de bescherming tegen beten.

Vertel je dierenarts openlijk over het dagelijks leven van je hond: zwemmen, jagen, vakanties in het buitenland, verblijf in een pension. Dat bepaalt uiteindelijk de lijst.

Vaccin Gebruikelijk ritme voor een volwassen hond
Hondenziekte, hepatitis, parvovirus Elke 3 jaar
Leptospirose Elk jaar
Kennelhoest (indien nodig) Elk jaar
Rabiës (indien nodig) Elke 1 tot 3 jaar, afhankelijk van het vaccin en het land
Ziekte van Lyme, leishmaniose (indien nodig) Meestal elk jaar

Titeren: meten in plaats van vaccineren?

Een titertest is een bloedonderzoek dat meet hoeveel antistoffen je hond heeft tegen een bepaalde ziekte. Voor hondenziekte, hepatitis en parvovirus toont een positieve uitslag betrouwbaar aan dat de hond nog beschermd is, waardoor je de herhaling kunt uitstellen.

Er zijn echter grenzen:

  • het heeft geen zin voor leptospirose of kennelhoest, omdat de antistoffen in het bloed hierbij niets zeggen over de daadwerkelijke bescherming;
  • het vervangt geen wettelijk verplicht rabiësvaccin;
  • het kost vaak evenveel als het vaccin zelf, of zelfs meer.

Het is vooral zinvol voor honden die eerder slecht hebben gereageerd op een vaccinatie, honden met bepaalde aandoeningen of dieren met een onbekende voorgeschiedenis. Spreekt dit idee je aan? Bespreek het dan met je dierenarts.

Senioren, te laat vaccineren, adoptiehonden: handig om te weten

  • Oudere honden: leeftijd alleen is geen reden om te stoppen. Het afweersysteem verzwakt met de jaren en leptospirose spaart senioren niet. Je dierenarts stemt het schema af op de gezondheid van je hond.
  • Te laat voor de herhaling: een paar weken vertraging is zelden een probleem. Na een lange tussenperiode moeten sommige vaccins, vooral die tegen leptospirose, soms weer met twee injecties worden opgebouwd. Bel liever even met je dierenarts dan af te wachten.
  • Volwassen hond met onbekende achtergrond: de dierenarts beschouwt het dier als niet-gevaccineerd en begint opnieuw met één of twee injecties, afhankelijk van het type vaccin.
  • Na de prik: een beetje vermoeidheid of een gevoelige plek gedurende 24 tot 48 uur is heel normaal. Een gezwollen snuit, herhaaldelijk braken of moeite met ademhalen zijn dat niet: neem dan meteen contact op met je dierenarts.

Het overzicht bewaren over verschillende ritmes

Eén vaccin elk jaar, een ander om de drie jaar en weer een ander afhankelijk van je vakantieplannen: het schema van een volwassen hond onthoud je minder makkelijk dan dat van een pup. In Medika registreer je onder Vaccins elk vaccin met zijn eigen datum voor de volgende herhaling en de bijbehorende Herinneringen, zodat je niets hoeft te onthouden. Moet je hond naar het pension? Gebruik dan Exporteren als PDF om naast het vaccinatieboekje snel een helder overzicht te laten zien.

Dit artikel is uitsluitend informatief en vervangt niet het advies van een dierenarts. Raadpleeg bij twijfel over de gezondheid van je huisdier altijd een professional.