Szczepienia przypominające u psa: które i jak często?

Co rok czy co trzy lata? Dowiedz się, jakich dawek przypominających naprawdę potrzebuje Twój pies, a kiedy warto zrobić badanie poziomu przeciwciał.

Twój pies przeszedł serię szczepień szczenięcych, a potem pierwszą dawkę przypominającą w okolicach pierwszych urodzin. Co dalej? Nie każdą szczepionkę trzeba powtarzać co roku, ale niektóre tak. Wyjaśniamy, jak odnaleźć się w zaleceniach i powiadomieniach od lekarza weterynarii.

Dlaczego dawki przypominające są wciąż potrzebne

Ochrona zapewniana przez szczepionkę nie trwa wiecznie i nie utrzymuje się tak samo długo w przypadku każdej choroby. Preparaty zawierające żywe, osłabione wirusy (nosówka, choroba Rubartha, parwowiroza) dają solidną odporność na całe lata. Z kolei szczepionki przeciwko bakteriom, takim jak leptospiroza, chronią znacznie krócej – w przybliżeniu przez rok.

Kalendarz szczepień dorosłego psa łączy zatem dwa różne rytmy. Chodzi o to, aby szczepić tak często, jak to konieczne, ale nie częściej.

Co trzy lata: podstawowe szczepienia przeciwwirusowe

Szczepienia przeciwko nosówce, zakaźnemu zapaleniu wątroby (chorobie Rubartha) oraz parwowirozie to szczepienia zasadnicze (podstawowe), zalecane każdemu psu. Po zakończeniu cyklu szczenięcego i podaniu pierwszej dawki przypominającej (między 6. a 12. miesiącem życia) międzynarodowe wytyczne weterynaryjne zalecają powtarzanie ich nie częściej niż co 3 lata.

Dokładny odstęp może zależeć od użytego preparatu i zaleceń producenta – lekarz weterynarii podpowie, jak to wygląda w przypadku Twojego psa.

Co roku: leptospiroza

Leptospiroza to groźna choroba bakteryjna, którą przenoszą gryzonie (wraz z moczem) oraz stojąca woda: kałuże, stawy czy rowy melioracyjne. Może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia nerek i wątroby, a w dodatku przenosi się na ludzi. W większości krajów Europy szczepienie to uznaje się za podstawowe, a ponieważ odporność szybko spada, dawkę przypominającą podaje się co roku.

Właśnie dlatego większość dorosłych psów i tak odwiedza gabinet raz w roku, nawet jeśli podawany preparat nie zawsze jest taki sam: zazwyczaj przez dwa kolejne lata jest to sama leptospiroza, a w trzecim roku leptospiroza w połączeniu z podstawowymi szczepieniami przeciwwirusowymi.

Taka coroczna wizyta to również doskonała okazja do pełnego przeglądu zdrowia: kontroli wagi, stanu zębów, osłuchania serca, obmacania ewentualnych guzków i zadania wszystkich pytań, które zebrały się od ostatniego spotkania. Warto na nią pójść, nawet jeśli w danym roku wypada mniej szczepień.

Szczepienia zależne od stylu życia

Inne szczepienia dobiera się w zależności od tego, jak wygląda codzienność Twojego psa i gdzie z nim bywasz:

  • Kaszel kenelowy: dla psów, które zostają w hotelach dla zwierząt, chodzą do psiego przedszkola, na szkolenia, wystawy lub po prostu mają kontakt z wieloma innymi czworonogami. Wiele hoteli bezwzględnie go wymaga.
  • Wścieklizna: w Polsce szczepienie przeciwko wściekliźnie jest ustawowo obowiązkowe co roku dla każdego psa powyżej 3. miesiąca życia. Jest też niezbędne do przekroczenia granicy w Unii Europejskiej. W przypadku podróży zagranicznych dawkę przypominającą należy podać przed upływem daty ważności wpisanej w paszporcie; w przeciwnym razie konieczna będzie ponowna 21-dniowa karencja.
  • Borelioza: dla psów mocno narażonych na kontakt z kleszczami. Szczepienie stanowi uzupełnienie ochrony przeciwkleszczowej, ale nigdy jej nie zastępuje.
  • Leiszmanioza: dla psów mieszkających lub podróżujących w rejony, gdzie chorobę tę przenoszą moskity – dotyczy to zwłaszcza basenu Morza Śródziemnego. Tutaj również szczepionka stanowi jedynie uzupełnienie preparatów odstraszających owady.

Opowiedz lekarzowi weterynarii o prawdziwym życiu Twojego psa: kąpielach w stawach, wyjazdach, polowaniach czy pobytach w hotelu. To na tej podstawie dobiera się odpowiedni zestaw.

Szczepionka Standardowy schemat u dorosłego psa
Nosówka, choroba Rubartha, parwowiroza Co 3 lata
Leptospiroza Co roku
Kaszel kenelowy (w razie potrzeby) Co roku
Wścieklizna W Polsce co roku (obowiązek prawny); przy podróżach co 1–3 lata zależnie od szczepionki i przepisów danego kraju
Borelioza, leiszmanioza (w razie potrzeby) Zazwyczaj co roku

Badanie poziomu przeciwciał (miareczkowanie): zamiast kolejnego szczepienia?

Miareczkowanie (titer test) to badanie krwi, które określa poziom przeciwciał u Twojego psa przeciwko konkretnej chorobie. W przypadku nosówki, choroby Rubartha i parwowirozy dodatni wynik jednoznacznie potwierdza, że pies jest nadal chroniony, a szczepienie przypominające można bezpiecznie odłożyć w czasie.

Rozwiązanie to ma jednak swoje ograniczenia:

  • nie sprawdza się przy leptospirozie ani kaszlu kenelowym, gdzie poziom przeciwciał we krwi nie odzwierciedla rzeczywistej odporności;
  • nie zwalnia z prawnego obowiązku regularnego szczepienia przeciwko wściekliźnie;
  • kosztuje często tyle samo co szczepienie lub nawet więcej.

Badanie to przydaje się przede wszystkim u psów, u których w przeszłości wystąpiły niepożądane odczyny poszczepienne, u zwierząt z przewlekłymi chorobami oraz u psów o nieznanej historii. Jeśli ten temat Cię interesuje, porozmawiaj ze swoim lekarzem weterynarii.

Seniorzy, spóźnione dawki, psy adoptowane: warto wiedzieć

  • Starsze psy: sam podeszły wiek nie jest powodem do rezygnacji ze szczepień. Układ odpornościowy słabnie z biegiem lat, a leptospiroza nie oszczędza seniorów. Lekarz weterynarii po prostu dostosuje plan do ogólnego stanu zdrowia psa.
  • Spóźnione szczepienie: poślizg rzędu kilku tygodni rzadko stanowi problem. Jeśli jednak przerwa była bardzo długa, niektóre szczepienia – zwłaszcza przeciwko leptospirozie – mogą wymagać ponownego podania dwóch dawek. Zamiast czekać, najlepiej od razu skonsultować się z lecznicą.
  • Dorosły pies o nieznanej przeszłości: lekarz weterynarii traktuje go jak nieszczepionego i rozpoczyna cykl na nowo, podając jedną lub dwie dawki w zależności od rodzaju szczepionki.
  • Po szczepieniu: lekkie zmęczenie lub tkliwość w miejscu ukłucia przez 24 do 48 godzin to normalna reakcja. Obrzęk pyska, uporczywe wymioty czy trudności z oddychaniem normalne nie są – w takiej sytuacji natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Jak zapanować nad różnymi terminami

Jedna szczepionka co roku, inna co trzy lata, a kolejna zależna od planów wakacyjnych – harmonogram dorosłego psa bywa trudniejszy do spamiętania niż kalendarz szczeniaka. W aplikacji Medika każde szczepienie z sekcji Szczepionki zapiszesz z osobną datą kolejnej dawki, a Przypomnienia sprawią, że nie musisz polegać wyłącznie na własnej pamięci. Przed wyjazdem do hotelu dla psów możesz też skorzystać z opcji Pobierz w formacie PDF., aby szybko potwierdzić wykonane zabiegi obok tradycyjnej książeczki zdrowia.

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje porady lekarza weterynarii. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do zdrowia swojego zwierzaka, skonsultuj się ze specjalistą.