Φροντίδα ηλικιωμένης γάτας: τα σημάδια που πρέπει να προσέχεις

Απώλεια βάρους, δίψα ή λιγότερα άλματα; Στις ηλικιωμένες γάτες, οι μικρές αλλαγές μπορεί να κρύβουν ασθένειες. Μάθε τι να προσέχεις.

Οι γάτες είναι ειδικοί στο να κρύβουν την αδιαθεσία τους, και οι ηλικιωμένες γάτες ακόμη περισσότερο. Από την ηλικία των 11 ετών περίπου, οι ασθένειες του γήρατος γίνονται συχνότερες και συχνά ξεκινούν με τόσο ανεπαίσθητες αλλαγές που εύκολα αποδίδονται στο «απλώς γερνάει». Δες ποια σημάδια αξίζει να παρακολουθείς στενά.

Σε ποια ηλικία θεωρείται ηλικιωμένη μια γάτα;

Οι κτηνίατροι γενικά μιλούν για ώριμη γάτα από τα 7 έτη και για ηλικιωμένη γάτα (senior) μετά τα 10. Αυτές είναι απλώς κατηγορίες: πολλές γάτες πλέον ζουν μέχρι τα 15 ή και πολύ παραπάνω, ενώ αρκετές παραμένουν παιχνιδιάρες μέχρι τα βαθιά γεράματα. Αυτό που αλλάζει είναι ο κίνδυνος εμφάνισης ασθενειών, ο οποίος αυξάνεται σταθερά, και μαζί του η ανάγκη να τις προσέχεις λίγο περισσότερο.

Τα σημάδια που αποτελούν επείγον περιστατικό

Ορισμένες καταστάσεις δεν μπορούν να περιμένουν για ένα προγραμματισμένο ραντεβού. Κάλεσε αμέσως έναν κτηνίατρο εάν η γάτα σου:

  • αναπνέει με ανοιχτό το στόμα ή με εμφανή κόπο,
  • πηγαίνει συνεχώς στην αμμοδόχο χωρίς να μπορεί να ουρήσει, ιδιαίτερα αν είναι αρσενική,
  • χάσει ξαφνικά τη χρήση των πίσω ποδιών της, συχνά νιαουρίζοντας από πόνο,
  • φαίνεται ξαφνικά τυφλή, με διεσταλμένες κόρες, πέφτοντας πάνω σε έπιπλα,
  • καταρρεύσει ή εμφανίσει επιληπτική κρίση.

Μια γάτα που σταματά να τρώει για πάνω από μία ημέρα πρέπει επίσης να εξεταστεί άμεσα: στις γάτες, η παρατεταμένη αποχή από το φαγητό μπορεί από μόνη της να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας.

Τέσσερις συχνές παθήσεις στις ηλικιωμένες γάτες

  • Χρόνια νεφρική νόσος. Πολύ συχνή με την πάροδο της ηλικίας. Τα πρώτα σημάδια είναι διακριτικά: αυξημένη κατανάλωση νερού, μεγαλύτεροι σβώλοι στην άμμο, σταδιακή απώλεια βάρους και ιδιοτροπίες στο φαγητό. Δεν θεραπεύεται, αλλά όταν εντοπιστεί νωρίς, η ειδική διατροφή και η αγωγή μπορούν συχνά να επιβραδύνουν την εξέλιξή της.
  • Υπερθυρεοειδισμός. Υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, τυπική σε γάτες άνω των 10 ετών. Η κλασική εικόνα είναι μια γάτα που χάνει βάρος παρόλο που τρώει καλά, ή ακόμα και λαίμαργα, και γίνεται ανήσυχη ή θορυβώδης, μερικές φορές κάνοντας εμετούς. Ανταποκρίνεται πολύ καλά στη θεραπεία.
  • Διαβήτης. Η γάτα πίνει πολύ νερό, ουρεί συχνά και χάνει βάρος παρά την καλή της όρεξη. Οι υπέρβαρες γάτες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.
  • Υπέρταση. Δεν προκαλεί κανένα ορατό σύμπτωμα μέχρι να βλάψει τα μάτια, τον εγκέφαλο, την καρδιά ή τα νεφρά, και συχνά συνυπάρχει με τη νεφρική νόσο ή τον υπερθυρεοειδισμό. Ο μόνος τρόπος να εντοπιστεί είναι η μέτρηση της πίεσης.

Όπως βλέπεις, τα συμπτώματα συχνά μοιάζουν μεταξύ τους. Η απώλεια βάρους και η αυξημένη δίψα δεν είναι ποτέ «φυσιολογικό γήρας»: μόνο μια κλινική εξέταση, με αναλύσεις αίματος και ούρων, μπορεί να διακρίνει αυτές τις ασθένειες.

Αρθρίτιδα, ο πόνος που περνά απαρατήρητος

Η αρθρίτιδα είναι εξαιρετικά συχνή στις ηλικιωμένες γάτες, αλλά συχνά διαφεύγει, καθώς μια γάτα που πονάει σπάνια κουτσαίνει. Αντ' αυτού, παρατήρησε αλλαγές στις συνήθειές της:

  • διστάζει πριν από ένα άλμα ή σταματά να ανεβαίνει σε ψηλά σημεία,
  • κατεβαίνει τις σκάλες αργά, ένα σκαλί τη φορά,
  • περιποιείται λιγότερο το τρίχωμά της, με αποτέλεσμα να φαίνεται μπερδεμένο ή απεριποίητο στην πλάτη και τα πίσω πόδια,
  • τα νύχια της μεγαλώνουν υπερβολικά επειδή τα χρησιμοποιεί λιγότερο,
  • κάνει την ανάγκη της έξω από την αμμοδόχο, όταν τα τοιχώματα είναι πλέον πολύ ψηλά για εκείνη,
  • κοιμάται περισσότερο ή γκρινιάζει όταν τη χαϊδεύεις ή τη βουρτσίζεις.

Ο κτηνίατρός σου μπορεί να ανακουφίσει αυτόν τον πόνο. Μη δώσεις ποτέ παυσίπονο για ανθρώπους: η παρακεταμόλη, ειδικότερα, είναι θανατηφόρα για τις γάτες. Στο σπίτι, μια αμμοδόχος με χαμηλή είσοδο, ένα σκαλοπατάκι για να φτάνει στο αγαπημένο της σημείο, ένα ζεστό κρεβατάκι και μπολ σε εύκολα προσβάσιμο σημείο θα τη βοηθήσουν πολύ.

Τρία πράγματα που πρέπει να παρακολουθείς στο σπίτι

  • Βάρος. Είναι η καλύτερη έγκαιρη προειδοποίηση, και το τρίχωμα μπορεί εύκολα να ξεγελάσει. Ζύγιζε τη γάτα σου περίπου μία φορά τον μήνα, σε μια βρεφική ζυγαριά ή ζυγίζοντας τον εαυτό σου με και χωρίς εκείνη στην αγκαλιά σου. Μερικές εκατοντάδες γραμμάρια λιγότερα είναι μεγάλη διαφορά για μια γάτα 4 κιλών.
  • Νερό. Παρατήρησε πόσο συχνά γεμίζεις το μπολ και αν η γάτα σου αρχίζει να πίνει από νέα μέρη, όπως η βρύση ή το ντους.
  • Την αμμοδόχο. Οι μεγαλύτεροι ή συχνότεροι σβώλοι, καθώς και τα «ατυχήματα» έξω από το κουτί, είναι πράγματα που αξίζει να αναφέρεις στον κτηνίατρο.

Πρόσεξε επίσης αν η γάτα σου αρχίσει να νιαουρίζει έντονα τη νύχτα: ο πόνος, η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο υπερθυρεοειδισμός ή η γνωστική εξασθένηση μπορεί να κρύβονται από πίσω.

Έλεγχος δύο φορές τον χρόνο

Επειδή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει γρήγορα σε αυτή την ηλικία, οι περισσότεροι κτηνίατροι συνιστούν επίσκεψη για μια ηλικιωμένη γάτα κάθε 6 μήνες. Το ραντεβού περιλαμβάνει συνήθως ζύγισμα, πλήρη κλινική εξέταση και, ανάλογα με τη γάτα, εξετάσεις αίματος και ούρων, καθώς και μέτρηση της αρτηριακής πίεσης.

Για να κάνεις τη μεταφορά λιγότερο αγχωτική, άφησε το κλουβί μεταφοράς ανοιχτό μέσα στο σπίτι μερικές ημέρες νωρίτερα, με μια οικεία κουβερτούλα μέσα, ώστε να το συνηθίσει σαν ένα κανονικό έπιπλο.

Εντόπισε τις σταδιακές αλλαγές με το Medika

Οι αργές, σταδιακές αλλαγές είναι οι πιο δύσκολες να παρατηρηθούν όταν βλέπεις τη γάτα σου καθημερινά. Στο Medika, κάθε καταγραφή στην ενότητα Βάρος προστίθεται σε ένα διάγραμμα, ώστε η σταδιακή απώλεια να γίνεται αμέσως εμφανής, ενώ οι Διάφορες σημειώσεις σου επιτρέπουν να καταγράφεις όσα παρατηρείς: δίψα, όρεξη, άλματα, συμπεριφορά τη νύχτα. Μπορείς επίσης να αποθηκεύεις τα Ιατρικά έγγραφα από κάθε εξέταση και να παρακολουθείς τις Επισκέψεις στον κτηνίατρο, ώστε να έχεις τα πάντα έτοιμα για σύγκριση στο επόμενο τσεκάπ.

Αυτό το άρθρο έχει καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά τη συμβουλή κτηνιάτρου. Αν έχεις οποιαδήποτε αμφιβολία για την υγεία του ζώου σου, συμβουλεύσου έναν επαγγελματία.