Gebitsverzorging bij de hond: tips voor gezonde tanden
Tandenpoetsen, kauwsnacks en gebitsreiniging: ontdek hoe je het gebit van je hond gezond houdt en gebitsproblemen op tijd herkent.
Bijgewerkt op 18 november 2026 · 4 min leestijd

Een slechte adem bij honden komt zo vaak voor dat veel baasjes denken dat het normaal is. Dat is het niet: het is meestal het eerste signaal van gebitsproblemen, een van de meest voorkomende klachten die dierenartsen bij volwassen honden zien. Het goede nieuws is dat een paar minuten verzorging per week al een enorm verschil maakt.
Hoe gebitsproblemen ontstaan
Na elke maaltijd vormt zich een zacht laagje bacteriën op het gebit: tandplak. Binnen enkele dagen verhardt dit tot tandsteen, die geelbruine aanslag die je met een tandenborstel niet meer wegkrijgt.
Bij de tandvleesrand veroorzaken deze bacteriën tandvleesontsteking (gingivitis): het tandvlees wordt rood en bloedt snel. In dit stadium is alles nog volledig omkeerbaar. Doe je er niets aan, dan trekt de ontsteking onder het tandvlees en tast het weefsel en het kaakbot aan. Dit heet parodontitis: pijnlijk, onomkeerbaar en de reden waarom tanden uiteindelijk los gaan zitten of uitvallen.
Kleine rassen en kortsnuitige honden, bij wie de tanden dicht op elkaar staan in een kleine kaak, krijgen hier het vaakst en het snelst last van. Maar geen enkele hond ontspringt de dans.
Tandenpoetsen: de beste gewoonte
Niets werkt zo goed als poetsen, omdat je daarmee tandplak weghaalt voordat het tandsteen wordt.
- Hoe vaak: elke dag is ideaal. Een paar keer per week helpt nog steeds; heel af en toe poetsen heeft nauwelijks effect.
- Tandpasta: gebruik speciale hondentandpasta. Gebruik nooit tandpasta voor mensen: deze is niet bedoeld om in te slikken en bevat fluoride, schuimmiddelen en soms xylitol, een zoetstof die giftig is voor honden.
- Tandenborstel: een zachte tandenborstel of een vingertandenborstel.
Bouw het rustig op in één tot twee weken: laat je hond eerst de tandpasta proeven, til daarna de lip op en raak de tanden aan, poets vervolgens een paar tanden en daarna het hele gebit. Richt je vooral op de buitenkant van de tanden, langs de tandvleesrand, met zachte, ronddraaiende bewegingen. Vergeet de grote kiezen achterin niet, want daar bouwt tandsteen zich het snelst op. De bek hoeft niet wijd open. Houd de sessies kort en sluit altijd af met een beloning.
Je begint hier het beste mee als pup, wanneer het volwassen gebit doorkomt en alles nog een spelletje is, maar ook een volwassen hond kan het leren. Is het tandvlees al rood of pijnlijk? Ga dan eerst naar de dierenarts: poetsen in een pijnlijke bek maakt je hond alleen maar kopschuw.
Kauwsnacks, dieetvoeding en andere hulpmiddelen
Deze producten zijn een aanvulling op het poetsen, geen vervanging.
- Dentale kauwsnacks en speciaal gebitsvoer werken door wrijving langs de tanden. De effectiviteit verschilt enorm: vraag je dierenarts welke producten wetenschappelijk bewezen zijn, en trek de calorieën af van de dagelijkse voerportie.
- Drinkwatertoevoegingen, gels en poeders kunnen een beetje helpen, vooral bij honden die de tandenborstel echt weigeren.
- Vermijd keiharde voorwerpen: botten, geweien, hoeven, stenen en hard nylon speelgoed zorgen regelmatig voor afgebroken tanden. Een handige vuistregel: kun je er met je vingernagel geen deukje in drukken, dan is het te hard voor het hondengebit.
Symptomen die vragen om een dierenartsbezoek
Controleer de bek van je hond één keer per maand door de lippen aan beide kanten op te tillen. Maak een afspraak als je het volgende ziet:
- een aanhoudend slechte adem;
- rood, gezwollen of bloedend tandvlees;
- dikke gele of bruine aanslag;
- een losse, afgebroken of verkleurde tand of kies;
- aan één kant kauwen, brokjes laten vallen, hard voer of speelgoed weigeren;
- kwijlen, of met de poot langs de bek wrijven;
- een zwelling onder het oog, wat kan wijzen op een wortelpuntontsteking.
Wacht niet tot je hond stopt met eten: de meeste honden blijven gewoon dooreten, zelfs met flinke kiespijn.
Professionele gebitsreiniging
Zit er eenmaal tandsteen, dan kan alleen de dierenarts dit nog verwijderen. Zo'n reiniging gebeurt onder algehele narcose, en daar is een goede reden voor: het is de enige manier om goed onder de tandvleesrand schoon te maken — precies waar de ontstekingen zitten —, elke tand grondig te inspecteren, zo nodig röntgenfoto's te maken en tanden te trekken die niet meer te redden zijn. Daarna worden de tanden gepolijst, zodat nieuwe tandplak zich minder snel hecht.
Voorafgaand aan de ingreep onderzoekt de dierenarts je hond en kan een bloedonderzoek worden aangeraden, zeker bij oudere dieren. Gebitsreinigingen die zonder narcose worden aangeboden, schrapen alleen het zichtbare deel van de tanden schoon: het gebit lijkt witter, maar de ontsteking woekert onder het tandvlees gewoon door. Daarom raden tandheelkundige dierenartsen dit met klem af.
Hoe vaak is zo'n reiniging nodig? Dat hangt helemaal af van je hond. Sommige kleine hondjes hebben het elk jaar of om het jaar nodig, andere honden zelden. De dierenarts beoordeelt dit tijdens de jaarlijkse controle. En omdat tandplak al binnen enkele uren terugkeert, begin je weer met poetsen zodra de bek genezen is.
Het gebit van je hond bijhouden
Gebitsproblemen ontwikkelen zich langzaam, waardoor ze gemakkelijk onopgemerkt blijven. In Medika kun je af en toe een foto van het gebit en het tandvlees bewaren om veranderingen door de maanden heen te vergelijken, je eigen bevindingen noteren en elk dierenartsbezoek vastleggen met de adviezen over de bek, inclusief de datum van de laatste gebitsreiniging. Het gebitsverslag of de begroting bewaar je eenvoudig tussen de overige documenten in het dossier.
Dit artikel is uitsluitend informatief en vervangt niet het advies van een dierenarts. Raadpleeg bij twijfel over de gezondheid van je huisdier altijd een professional.


