Zdrowie świnki morskiej: witamina C, dieta i kontrola

Świnki morskie nie wytwarzają witaminy C. Dowiedz się, co podawać im codziennie, dlaczego warto je ważyć i jakie objawy wymagają pilnej wizyty u weterynarza.

Świnki morskie (kawie domowe) są gadatliwe, łagodne i bardziej wytrzymałe, niż mogłoby się wydawać – pod warunkiem, że zadbasz o dwie rzeczy: właściwą dietę i swoją czujność. Jak wszystkie zwierzęta będące w naturze ofiarami, doskonale ukrywają choroby, dlatego drobne nawyki mają ogromne znaczenie. Pierwsza zasada: świnka morska, która przestaje jeść, musi trafić do weterynarza jeszcze tego samego dnia.

Dlaczego witamina C jest tak ważna

Podobnie jak ludzie, a w przeciwieństwie do większości innych zwierząt, świnki morskie nie potrafią same wytwarzać witaminy C i prawie wcale jej nie magazynują. Muszą otrzymywać ją w pożywieniu każdego dnia.

Niedobór może dać o sobie znać już po kilkunastu dniach, prowadząc do szkorbutu:

  • niechęć do ruchu, bolesne lub opuchnięte stawy;
  • matowa, nastroszona sierść, brak apetytu, spadek masy ciała;
  • bolesne lub krwawiące dziąsła, trudno gojące się rany;
  • częstsze infekcje.

Zapotrzebowanie na witaminę C rośnie u młodych, ciężarnych, karmiących lub chorych osobników. Jeśli zauważysz te objawy, skonsultuj się z lekarzem weterynarii – potwierdzi przyczynę i dobierze odpowiedni preparat.

Źródła witaminy C w diecie

  • Świeże warzywa każdego dnia. Papryka (w dowolnym kolorze) to klasyk: jest wyjątkowo bogata w witaminę C i zazwyczaj bardzo im smakuje. Urozmaicaj dietę zieleniną i ziołami, takimi jak natka pietruszki, kolendra czy jarmuż.
  • Granulat stworzony specjalnie dla świnek morskich, wzbogacony o witaminę C. Karmy dla królików jej nie zawierają. Witamina C ulega rozkładowi pod wpływem czasu, ciepła i światła, dlatego kupuj małe opakowania, przechowuj je w chłodnym i suchym miejscu oraz przestrzegaj daty ważności.
  • Nigdy do poidełka. Witamina C dodana do wody pitnej szybko się rozkłada i może zmienić jej smak, przez co niektóre świnki piją mniej. Jeśli suplementacja jest konieczna, weterynarz wskaże odpowiednią formę i dawkowanie.

Owoce również zawierają witaminę C, ale mają sporo cukru – traktuj je wyłącznie jako okazjonalny przysmak.

Przede wszystkim siano – tak jak u królików

Siano bez ograniczeń stanowi podstawę diety i powinno zajmować około 80% jadłospisu świnki morskiej. Zapewnia prawidłową pracę jelit i pozwala ścierać stale rosnące zęby. Uzupełnieniem diety jest odmierzona porcja granulatu, codzienna porcja warzyw oraz stały dostęp do świeżej wody.

Unikaj mieszanek typu musli (zwierzęta wybierają z nich tylko słodkie kąski), nasion i orzechów, nabiału, ziemniaków, cebuli, rabarbaru oraz awokado. Każdy nowy pokarm wprowadzaj stopniowo.

Świnka morska nigdy nie powinna być sama

Świnki morskie to zwierzęta stadne: trzymane samotnie są pozbawione czegoś fundamentalnego, bez względu na to, ile czasu im poświęcasz. Zgrane duety to dwie samice, dwaj dogadujący się samce lub wykastrowany samiec z jedną bądź kilkoma samiczkami.

Królik nie jest odpowiednim towarzyszem: może zranić świnkę morską, ma inne wymagania żywieniowe i bywa nosicielem bakterii wywołujących u świnek groźne choroby układu oddechowego.

Zapewnij im przestronny, jednopoziomowy wybieg, osobne schronienie dla każdego zwierzęcia oraz ochronę przed upałem, który znoszą bardzo źle.

Cotygodniowe ważenie

To najprostsza i najbardziej skuteczna kontrola stanu zdrowia. Pod gęstą sierścią świnka morska może stracić sporo na wadze, zanim cokolwiek stanie się widoczne, a spadek masy ciała to często pierwszy objaw choroby.

  • Waż każdą świnkę raz w tygodniu, o stałej porze dnia, używając wagi kuchennej i miski.
  • Zapisuj wyniki – najważniejszy jest ogólny trend.
  • Wahania rzędu kilku gramów w jedną lub drugą stronę są normalne. Spadek wagi przez dwa tygodnie z rzędu lub wyraźny ubytek kilkudziesięciu gramów to powód do kontaktu z weterynarzem, nawet jeśli zwierzę wydaje się zdrowe.
  • Młoda świnka powinna stale i równomiernie przybierać na wadze.

Jeśli cokolwiek Cię niepokoi, waż pupila codziennie, dopóki nie skonsultujesz się z lekarzem.

Zęby, pazurki i reszta przeglądu

Gdy trzymasz świnkę na kolanach, sprawdź:

  • zęby: siekacze powinny być równe i niezbyt długie. Ślinienie się, upuszczanie jedzenia lub powolne gryzienie wskazują na problem z zębami trzonowymi, które może zbadać wyłącznie weterynarz;
  • pazury: obcinaj je mniej więcej raz w miesiącu lub poproś lekarza weterynarii, by pokazał Ci, jak robić to prawidłowo;
  • sierść i skórę: wyłysienia, łupież lub intensywne drapanie często oznaczają pasożyty (np. świerzbowce) lub grzybicę, która może przenieść się na ludzi;
  • oczy i nos: powinny być czyste i suche. Kichanie, wydzielina lub świszczący oddech mogą świadczyć o infekcji dróg oddechowych, która u świnek morskich bywa bardzo niebezpieczna;
  • łapki: spody łapek nie mogą być zaczerwienione ani opuchnięte;
  • okolice odbytu i bobki: powinny być czyste, a bobki zwarte i owalne.

Skontaktuj się z weterynarzem bez chwili wahania, jeśli świnka nie je, ciężko oddycha, ma biegunkę, wzdęty brzuch lub krew w moczu. I nigdy nie podawaj jej leków przeznaczonych dla innych zwierząt – niektóre z nich są dla świnek śmiertelnie niebezpieczne.

Osobny profil dla każdej świnki

Gdy masz kilka świnek morskich, łatwo pomylić ich pomiary. W aplikacji Medika każde zwierzę ma własny profil: wpisujesz cotygodniową wagę, a przejrzysty wykres od razu pokazuje, czy krzywa jest stabilna, rośnie, czy spada. Możesz zanotować swoje obserwacje z przeglądu, zapisać wizyty u weterynarza i udostępnić profil reszcie rodziny – dzięki temu każdy wie, które zwierzę było ważone i kiedy.

Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje porady lekarza weterynarii. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do zdrowia swojego zwierzaka, skonsultuj się ze specjalistą.